Nieprawidłowości elektrokardiograficzne i nagła śmierć w dystonii miotonicznej Typ 1 czesc 4

Charakterystyka pacjentów biorących udział w badaniu i nowe zdarzenia w czasie obserwacji w zależności od obecności lub braku ciężkiej nieprawidłowości w zapisie EKG przy wejściu. Z 443 pacjentów ocenianych, 37 nie miało nienormalnej sekwencji powtórzeń CTG i zostały wykluczone. Pozostałe 406 pacjentów stanowiło populację badaną. Spośród nich 310 nie miało ciężkiej nieprawidłowości w zapisie EKG w momencie włączenia do badania, a 96 miało. Charakterystykę pacjentów przy przyjęciu przedstawiono w Tabeli 1. Pacjenci z ciężkimi nieprawidłowościami w zapisie EKG byli starsi, mieli więcej powtórzeń CTG i mieli bardziej ciężkie upośledzenie mięśni. Siedmiu z 406 zapisanych pacjentów (1,7%) zostało utraconych w celu obserwacji po wejściu do badania. Żaden z tych pacjentów nie zmarł podczas obserwacji, wynika z przeglądu krajowych wskaźników zgonów. Średnia i mediana czasu trwania obserwacji wyniosła odpowiednio 5,7 i 6,5 roku. Nie było żadnej różnicy w długości okresu obserwacji pomiędzy pacjentami z tymi, którzy nie mieli ciężkich nieprawidłowości w zapisie EKG.
Tabela obejmuje również zdarzenia występujące podczas obserwacji w zależności od obecności lub braku ciężkiej nieprawidłowości w zapisie EKG w momencie włączenia do badania. Nie było różnicy między obiema grupami w tempie progresji upośledzenia mięśni podczas obserwacji. Niewydolność serca i dysfunkcja skurczowa lewej komory przy wejściu lub nowo zdiagnozowana podczas obserwacji były częstsze u pacjentów z ciężkimi nieprawidłowościami w zapisie EKG przy wejściu. Dziewiętnastu z 23 pacjentów z dysfunkcją skurczową lewej komory miało kardiopatię niedokrwienną przypisywaną dystrofii miotonicznej.
Rozpoznanie tachyarytmii przedsionkowej było częste, szczególnie u osób z ciężkimi nieprawidłowościami w zapisie EKG przy wejściu (29 z 96 pacjentów). Rozpoznanie tachyarytmii komorowej było mniej powszechne. Rozruszniki serca i wszczepialne kardiowertery-defibrylatory były częściej stosowane u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami EKG. Spośród 41 pacjentów z rozrusznikami serca, 27 miało albo brak albo minimalnych symptomów i otrzymywało ich rozruszniki serca z powodu troski o przewodzeniu anomalii. Dziewięć z 14 kardiowerterów-defibrylatorów zostało wszczepionych pacjentom, którzy nie mieli diagnozy spontanicznej tachyarytmii komorowej.
Nie było różnic między tymi dwiema grupami pod względem prawdopodobieństwa uzyskania dalszych badań EKG lub w okresie między pierwszym i ostatnim EKG. EKG zwykle wykazywały zgodne wydłużenie w odstępie PR i czasie trwania zespołu QRS. Pacjenci z ciężkimi zaburzeniami EKG przy wejściu mieli większe tempo progresji odstępu PR i czasu trwania zespołu QRS, a bardziej prawdopodobne było pojawienie się nowej tachyarytmii przedsionkowej lub rytmu serca w kolejnych zapisach EKG. Sześćdziesięciu dziewięciu pacjentów bez ciężkiej nieprawidłowości w zapisie EKG na początku badania otrzymało diagnozę poważnych nieprawidłowości w zapisie EKG zarejestrowanych podczas obserwacji.
Śmierć
Osiemdziesiąt jeden z 406 pacjentów (20,0%) zmarło podczas obserwacji. Mediana wieku zgonu wynosiła 54 lata. Dwadzieścia siedem (33,3%) zgonów było nagłych; szczegóły zdarzeń dla pacjentów z nagłą śmiercią podano w Dodatku Dodatkowym, dostępnym wraz z pełnym tekstem tego artykułu na stronie www.nejm.org.
Zgony w Nonsudden zostały sklasyfikowane jako wynikające z postępującej niewydolności oddechowej nerwowo-mięśniowej u 32 pacjentów (39,5%), przyczyn sercowych u 5 (6,2%) i innych przyczyn u 17 (21,0%)
[patrz też: szpital pruszków wrzesin, tasiemiec szczurzy, viagra bez recepty w aptece ]

Powiązane tematy z artykułem: szpital pruszków wrzesin tasiemiec szczurzy viagra bez recepty w aptece