UKLAD NERWOWY

UKLAD NERWOWY Systema nerrorum (Neurologia) Neurologia anatomiczna zajmuje się badaniem budowy oraz stosunków. topograficznych układu nerwowego. Ze względu na to, że II ssaków układ nerwowy wykazuje budowę dość zawiłą, jest rzeczą wskazaną poznanie na wstępie jego rozwoju, przynajmniej w ogólnym zarysie. Rozwój osobniczy układu nerwowego. Cały układ nerwowy, podobnie zresztą jak i zasadnicze składniki narządów zmysłów, jest pochodzenia ektodermalnego. Continue reading „UKLAD NERWOWY”

Gruczoly

Rozumie się samo przez się, że powyższy wykaz może być uważany jedynie za ogólnikowy, gdyż zasadniczo każdy ssak posiada swoisty stan rzeczy, nie nadający się do syntetycznego ujęcia. Na zakończenie kilka słów o tzw. – gruczołach krwiochłonnych (glae. haemolyrnphaticae). Gruczoły te, występujące jedynie u Przeżuwaczy, wykazują budowę zwykłych gruczołów chłonnych, skutkiem jednak uwstecznienia naczyń doprowadzających i odprowadzających oraz nawiązania ściślejszej łączności z nn. Continue reading „Gruczoly”

ciala komórek nerwowych

Tak prosty obraz morfologii mózgowia ulega później dużemu powikłaniu, utrudniającemu odtworzenie stanu pierwotnego. Powikłanie to jest spowodowane głównie nierównomiernym wzrostem poszczególnych pęcherzyków mózgowych i poszczególnych ich części, zrostami sąsiadujących ścian, powstaniem licznych zachyłków i załamali osi mózgowia i wreszcie utworzeniem spoideł, służących do połączenia odcinków, nie wykazujących dotąd. bezpośredniej łączności z sobą. Do tego wszystkiego dochodzi rozrost istoty szarej (ciała komórek nerwowych) i istoty białej (wypustki nerwowe). Rozrost ten posiada różne natężenie w poszczególnych częściach mózgowia. Continue reading „ciala komórek nerwowych”

slupy brzuszne

Wzrost istoty szarej nie odbywa się równomiernie, gdyż tworzy ona po stronie brzusznej dwa symetryczne zgrubienia – słupy brzuszne(columnae ventrales), a po stronie grzbietowej, podobne dwa słupy grzbietowe (columnae dorsales). Neuryty każdego ze słupów brzusznych nie ograniczają się do wejścia w skład istoty białej, lecz opuszczają cewę rdzeniową pod postacią tzw. -korzonka brzusznego(radix rentralis). Neurytom tym, których przeznaczeniem jest nawiązywanie ścisłej łączności postacią tzw. – l emnoblastów tworzą osłonki dookoła włókien nerwowych. Continue reading „slupy brzuszne”

Podobnemu podzialowi na dwa pecherzyki pochodne podlega zamózgowie

Podobnemu podziałowi na dwa pęcherzyki pochodne podlega zamózgowie. Powstają z niego: – tyło-mózgowie(metencephalon), graniczące ze śródmózgowiem (mesencephalori} oraz rdzeniomózgowie (myelencephaion), łączące się z rdzeniem kręgowym. W ten sposób zawiązek mózgowia (encephalon) przyjął obecnie postać pięciu pęcherzyków, leżących jeden za drugim. Są to, wyliczając je w kolejności, od przodu ku tyłowi : kresomózgowie(telencephalon) , międzymózgowie (diencephalon), śródmózgowie (mesencephalon) , tyłomózgowie . Początkowo kresomózgowie (telencephaion) ma budowę pojedynczego pęcherzyka, niebawem jednak tworzy ono po każdej stronie duże uwypuklenie boczne, które nazywamy – częścią półkulową kresomózgowia (pars haemispherica), gdyż z części tej powstaną w przyszłości tzw. Continue reading „Podobnemu podzialowi na dwa pecherzyki pochodne podlega zamózgowie”

Przeksztalcenie neuroblastu w neuron

Zadaniem glioblastów jest utworzenie tzw. – neuroglii, stanowiącej swoista tkankę układu nerwowego ośrodkowego i służącej do podtrzymywania i odżywiania właściwych elementów nerwowych. Z neuroblastów rozwijają się –komórki nerwowe, zwane również – neuronami. Przekształcenie neuroblastu w neuron polega przede wszystkim na utworzeniu wydłużonych, cienkich wypustek, służących do nawiązywania łączności z innymi neuronami albo z jakimikolwiek narządami. Jak to zobaczymy dalej, rozróżniamy dwa rodzaje wypustek: jedne z nich, ukazujące się wcześniej, noszą nazwę – neulytów, inne, bogato rozgałęzione – dendrytów. Continue reading „Przeksztalcenie neuroblastu w neuron”

Poczatkowo plytka rdzeniowa jest plaska

Początkowo płytka rdzeniowa jest płaska, wkrótce jednak przekształca się ona w – rynienkę rdzeniową, osuwającą się stopniowo coraz głębiej w kierunku struny grzbietowej. Jeszcze później krawędzie rynienki zbliżają się do siebie i wreszcie zrastają się ze sobą, przez co rynienka przekształca się w zamkniętą – cewę rdzeniową, posiadającą kształt rury, ciągnącej się od bieguna głowowego do bieguna ogonowego zarodka . W tym etapie rozwoju cewa rdzeniowa jeszcze wykazuje łączność z ektodermą ciała, niebawem jednak związek ten ulega zerwaniu, cewa wędruje w głąb, zbliżając się coraz bardziej do struny grzbietowej, a ponad cewą powstaje most ektodermalny, łączący ektodermę powierzchowną strony prawej z ektodermą strony lewej. Cewa rdzeniowa stanowi zaczątek, z którego rozwinie się w przyszłości – mózgowie(encephalon) na przedzie, a – rdzeń kręgowy (medulla spinalis) w tyle. W miejscu oderwania się cewy rdzeniowej od ektodermy powierzchownej część komórek wędruje ha boki cewy, tworząc tam po każdej stronie-listewkę zwojową ). Continue reading „Poczatkowo plytka rdzeniowa jest plaska”