Zwiększona śmiertelność po leczeniu dronedaronem w przypadku ciężkiej niewydolności serca ad 6

Po kolejnych 6 miesiącach obserwacji po zaprzestaniu leczenia badanym lekiem 74 pacjentów w grupie leczonej dronedaronem (23,9%) i 72 pacjentach z grupy placebo (22,7%) osiągnęło pierwotny punkt końcowy (współczynnik ryzyka 1,09). 95% CI, 0,79 do 1,51, P = 0,60). Inne wyniki
Tabela 4. Tabela 4. Pacjenci z poważnymi zdarzeniami niepożądanymi, z wyłączeniem zdarzeń powodujących śmierć, w okresie leczenia. Continue reading „Zwiększona śmiertelność po leczeniu dronedaronem w przypadku ciężkiej niewydolności serca ad 6”

Zwiększona śmiertelność po leczeniu dronedaronem w przypadku ciężkiej niewydolności serca

Dronedaron jest nowym lekiem przeciwarytmicznym o właściwościach elektrofizjologicznych podobnych do właściwości amiodaronu, ale nie zawiera jodu i dlatego nie powoduje działań niepożądanych związanych z jodem. Dlatego może mieć wartość w leczeniu pacjentów z niewydolnością serca. Metody
W badaniu wieloośrodkowym z podwójnie ślepą próbą zaplanowaliśmy losowe przydzielenie 1000 pacjentów hospitalizowanych z objawową niewydolnością serca i poważną dysfunkcją skurczową lewej komory, którzy otrzymywali 400 mg dronedaronu dwa razy na dobę lub placebo. Pierwszorzędowym punktem końcowym był zgon z jakiejkolwiek przyczyny lub hospitalizacja z powodu niewydolności serca.
Wyniki
Po włączeniu 627 pacjentów (310 w grupie dronedaronu i 317 w grupie placebo) badanie zostało przedwcześnie zakończone ze względów bezpieczeństwa, na zalecenie Rady ds. Continue reading „Zwiększona śmiertelność po leczeniu dronedaronem w przypadku ciężkiej niewydolności serca”

Nieprawidłowości elektrokardiograficzne i nagła śmierć w dystonii miotonicznej Typ 1 ad 6

W populacji osób z genetycznie potwierdzoną chorobą określiliśmy ciężką nieprawidłowość w zapisie EKG z użyciem klinicznie istotnych i łatwo mierzalnych parametrów. W trakcie obserwacji zmarło 20% pacjentów, a jedna trzecia zgonów była nagła. Każdy ze wskaźników, które stosowaliśmy do określenia ciężkiej nieprawidłowości w zapisie EKG, przewidywał ryzyko nagłej śmierci, gdy ryzyko oceniono na poziomie jednowymiarowym; w połączeniu te wskaźniki przewidywały ryzyko nagłej śmierci w modelowaniu wielowymiarowym. Obecność ciężkiej nieprawidłowości w zapisie EKG była specyficzna dla przewidywania nagłej śmierci; nie był niezależnym czynnikiem ryzyka dla niesłyszących zgonów z powodu postępującej niewydolności oddechowej nerwowo-mięśniowej lub śmierci z jakiejkolwiek przyczyny. Obecność ciężkiej nieprawidłowości w zapisie EKG wskazuje na chorobę układu przewodzenia serca, o której wiadomo, że występuje w dystrofii miotonicznej typu 1. Continue reading „Nieprawidłowości elektrokardiograficzne i nagła śmierć w dystonii miotonicznej Typ 1 ad 6”

Zmiana w PCSK9 i HMGCR oraz ryzyko choroby sercowo-naczyniowej i cukrzycy ad 5

Rzeczywiście, gdy przedstawiono efekty każdego wyniku PCSK9 i poszczególnych wariantów PCSK9 zawartych w tych wynikach, istniało zale.ne od dawki logarytmiczno-liniowe powiązanie między ni.szym poziomem cholesterolu LDL, w którym pośredniczy PCSK9, a ryzykiem zawału mięśnia sercowego lub śmierci z serca wieńcowego. choroba (ryc. S3 w dodatkowym dodatku). Wpływ wyniku PCSK9 na ryzyko zawału mięśnia sercowego lub zgonu z powodu choroby niedokrwiennej serca był podobny we wszystkich badanych podgrupach (ryc. S4 w Dodatku uzupełniającym). Continue reading „Zmiana w PCSK9 i HMGCR oraz ryzyko choroby sercowo-naczyniowej i cukrzycy ad 5”

Bezpieczeństwo obrazowania metodą rezonansu magnetycznego u pacjentów z urządzeniami kardiologicznymi

Pacjentom, którzy mają rozruszniki serca lub defibrylatory, często odmawia się możliwości poddania się rezonansem magnetycznym (MRI) ze względów bezpieczeństwa, chyba że urządzenia spełniają określone kryteria określone przez Food and Drug Administration (określane jako urządzenia warunkowe MRI ). Metody
Przeprowadziliśmy prospektywne, nierandomizowane badanie w celu oceny bezpieczeństwa MRI przy natężeniu pola magnetycznego 1,5 Tesli u 1509 pacjentów z rozrusznikiem serca (58%) lub wszczepionym kardiowerterem-defibrylatorem (42%), który nie był uważany za MRI- warunkowe (zwane urządzeniem starszym ). W sumie u pacjentów wykonano 2103 piersiowe i bezzakrzepowe badania MRI, które uznano za konieczne klinicznie. Tryb stymulacji został zmieniony na tryb asynchroniczny dla pacjentów zależnych od stymulacji i tryb zapotrzebowania dla innych pacjentów. Funkcje tachyarytmii zostały wyłączone. Continue reading „Bezpieczeństwo obrazowania metodą rezonansu magnetycznego u pacjentów z urządzeniami kardiologicznymi”

Zastosowanie przeciwciała monoklonalnego skierowanego przeciw receptorowi glikoproteiny płytkowej IIb / IIIa w angioplastyce wieńcowej wysokiego ryzyka ad 7

Przyszłe badania i praktyka kliniczna z użyciem silnie podawanych pozajelitowo środków przeciwzakrzepowych u pacjentów z założonymi na stałe rurkami lub cewnikami muszą skupiać się na skorygowanej pod względem masy dawce z lekami przeciwzakrzepowymi, bardziej szczegółowej ocenie mechanizmów, w których terapia przeciwzakrzepowa zapobiega powikłaniom niedokrwiennym, oraz protokołom, które definiują podejścia do zmniejszyć krwawienie, które będzie konsekwentnie stosowane we wszystkich ośrodkach uczestniczących. Ustalenia te mają wiele implikacji dla przyszłych badań naukowych. Szeroka konsystencja efektu leczenia w całej badanej populacji jest silnym dowodem na to, że zakrzepica płytek odgrywa ważną rolę w nagłym zamknięciu zmian wieńcowych leczonych przez angioplastykę. Pozorne opóźnienie zdarzeń niepożądanych przez bolus c7E3 Fab i zapobieganie zdarzeniom za pomocą bolusa i infuzji oznacza, że w większości przypadków powierzchnia uszkodzonej tętnicy utraciła wiele ze swojej zakrzepicy 18 do 24 godzin po zabiegu. To odkrycie sugeruje, że terapie podtrzymujące muszą uwzględniać potrzebę podtrzymywania działania przeciwzakrzepowego u pacjentów z wysokim ryzykiem nagłego zamknięcia naczynia. Continue reading „Zastosowanie przeciwciała monoklonalnego skierowanego przeciw receptorowi glikoproteiny płytkowej IIb / IIIa w angioplastyce wieńcowej wysokiego ryzyka ad 7”

Zastosowanie przeciwciała monoklonalnego skierowanego przeciw receptorowi glikoproteiny płytkowej IIb / IIIa w angioplastyce wieńcowej wysokiego ryzyka cd

Wykorzystano wartość izozymu MB (u ponad 95% pacjentów), o ile nie była ona dostępna, w tym przypadku użyto wartości całkowitej kinazy kreatynowej. Jeśli pacjent zgłosił się do badania ponad 24 godziny po ostrym zawale lub bez niedawnego zawału, jedno z dwóch kryteriów musiało zostać spełnione, aby zdiagnozować zawał mięśnia sercowego: nowa fala Q trwająca co najmniej 0,04 sekundy lub głębokość większą niż jedną czwartą amplitudy odpowiedniego załamka R w dwóch lub więcej przyległych odprowadzeniach; lub poziom izozymu MB ponad trzykrotnie przekraczający górną granicę normy, co stanowi wzrost o 50 procent lub więcej w stosunku do poprzedniego poziomu w dolinie. Po wypisaniu ze szpitala wymagana była nowa fala Q z tymi samymi niekorzystnymi cechami lub kinaza kreatynowa lub poziom izozymu MB ponad dwa razy powyżej górnej granicy normy.
Inne elementy pierwotnego punktu końcowego to nieplanowana angioplastyka powtórzeń w leczeniu nawracającego niedokrwienia, pilnej operacji wieńcowej w celu leczenia nawracającego niedokrwienia lub niepowodzenia angioplastyki, umieszczenia stentem śródczaszkowym w celu leczenia bezpośredniego lub całkowitego nagłego zamknięcia naczynia poddawanego angioplastyce i umieszczenia wewnątrzaortalnej pompy balonowej do nawracającego niedokrwienia, gdy powtórna procedura rewaskularyzacji była przeciwwskazana.
Zdarzenia związane z krwawieniem zostały sklasyfikowane jako poważne, niewielkie lub nieznaczące zgodnie z kryteriami grupy Thrombolysis in Myocardial Infarction Group22. Continue reading „Zastosowanie przeciwciała monoklonalnego skierowanego przeciw receptorowi glikoproteiny płytkowej IIb / IIIa w angioplastyce wieńcowej wysokiego ryzyka cd”