Te ciala powoduja równiez jadowitosc surowicy

Te ciała powodują również jadowitość surowicy. Na podstawie tych faktów można wyciągnąć wnioski, że białko w tym wypadku nie odgrywa żadnej roli, a zjawisko wstrząsu związane jest z fizyko- chemicznymi stanami ciał, które działają zarówno w stanie zawiesiny i rozpuszczone. Chodzi tu o zmianę dyspersji w grubo-cząsteczkową, daje się widzieć w nefelometrze lub w aglutynoskopie. Zmiany w dyspersji są związane z globulinami, a jadowitość jest związana ze stopniem wypadania frakcji globulinowej. 2. Continue reading „Te ciala powoduja równiez jadowitosc surowicy”

Gruczoly

Rozumie się samo przez się, że powyższy wykaz może być uważany jedynie za ogólnikowy, gdyż zasadniczo każdy ssak posiada swoisty stan rzeczy, nie nadający się do syntetycznego ujęcia. Na zakończenie kilka słów o tzw. – gruczołach krwiochłonnych (glae. haemolyrnphaticae). Gruczoły te, występujące jedynie u Przeżuwaczy, wykazują budowę zwykłych gruczołów chłonnych, skutkiem jednak uwstecznienia naczyń doprowadzających i odprowadzających oraz nawiązania ściślejszej łączności z nn. Continue reading „Gruczoly”

zwój rdzeniowy

Na poziomie każdego odcinka ciała, a raczej na poziomie każdego – neuromeru, rdzeń jest w łączności po każdej stronie z parą tzw. -korzonków (ra dices spinales), Rozróżniamy: – korzonek brzuszny (radix rentralisy oraz-korzonek grzbietowy (radix dorsalie). W bezpośrednim związku z korzonkiem grzbietowym znajduje się-zwój rdzeniowy albo-c–zwój międzykręgowy(ganglion spinale s. interrertebralej, stanowiący skupienie neuronów czuciowych, jak gdyby wyemancypowanych z obrębu samego rdzenia, ale utrzymujących z nim bardzo ścisłą łączność, właśnie za pośrednictwem korzonka grzbietowego . Obwodowo od zwoju rdzeniowego dendryty jego neuronów łączą się z korzonkiem brzusznym, tworząc – nerw rdzeniowy (nerrus spinalie), udający się do narządów ciała. Continue reading „zwój rdzeniowy”

Neuryty komórek jader ruchowych

Neuryty komórek jąder ruchowych opuszczają niebawem istotę szarą, przedzierają się następnie w kierunku brzusznym poprzez istotę białą i wreszcie opuszczają rdzeń kręgowy, tworząc większość włókien, wchodzących w skład korzonka brzusznego. Ponieważ w dalszym ciągu neuryty te nawiążą ścisłą łączność z miocytami prążkowanymi pochodzenia somatycznego, możemy zatem komórki te określić mianem –neuronów somatyczno-ruchowych. U podstawy słupa brzusznego albo w zrębie słupa bocznego znajdujemy drugie, ale znacznie mniejsze skupienie neuronów. Jest to –jądro współczulne rdzeniowe (nucleus sympathics. n. Continue reading „Neuryty komórek jader ruchowych”

neurony skojarzeniowe dlugie

Drugą kategorię neuronów powrózkowych stanowią – neurony skojarzeniowe długie. Zasadniczą cechą tych neuronów jest cecha kojarzenia, tj. w pewnym stopniu uzgadniania czynności dwóch innych neuronów, znajdujących się na różnych wysokościach rdzenia. A więc np. neuronem skojarzeniowym będzie neuron, uzależniający od siebie dwa neurony, z których jeden znajduje się np. Continue reading „neurony skojarzeniowe dlugie”

Doual Rivaroxaban w leczeniu objawowej zatorowości płucnej AD 5

Charakterystyka leczenia. W grupie leczonej standardowo, mediana czasu leczenia enoksaparyną wynosiła 8 dni ( odstęp międzykwartylny, 6 do 11), a INR na końcu leczenia enoksaparyną wynosiło 2,0 lub więcej u 83% pacjentów. Procent czasu, podczas którego INR był w zakresie terapeutycznym (2,0 do 3,0) wynosił 62,7%; odpowiednie wartości procentowe dla INR powyżej 3,0 i poniżej 2,0 wynosiły 15,5% i 21,8%. Procent czasu w zakresie terapeutycznym wahał się od 57,8% (w ciągu pierwszego miesiąca) do 72,7% (w miesiącu 11). Continue reading „Doual Rivaroxaban w leczeniu objawowej zatorowości płucnej AD 5”

Doual Rivaroxaban w leczeniu objawowej zatorowości płucnej AD 7

Łącznie 1173 pacjentów (prawie 25%) w naszym badaniu spełniło naszą definicję rozległej choroby, a 608 (13%) miało ograniczoną zatorowość płucną. Ponadto blisko 25% miało współistniejącą objawową zakrzepicę żył głębokich. Wyjściowa charakterystyka pacjentów, w tym obecność czynników ryzyka, była podobna do tych we wcześniejszych badaniach zatorowości płucnej. 7-9 Zgodnie z obecną praktyką, czas leczenia wynosił 3, 6 lub 12 miesięcy, u większości pacjentów otrzymujących 6 miesięcy lub więcej terapii. Continue reading „Doual Rivaroxaban w leczeniu objawowej zatorowości płucnej AD 7”

Doual Rivaroxaban w leczeniu objawowej zatorowości płucnej AD 6

Duże krwawienie obserwowano u 26 pacjentów (1,1%) w grupie rywaroksabanu i u 52 pacjentów (2,2%) w grupie leczonej standardowo (współczynnik ryzyka 0,49; 95% CI, 0,31 do 0,79, p = 0,003) (ryc. 2C) ). Wynik korzyści klinicznej netto wystąpił u 83 pacjentów (3,4%) w grupie rywaroksabanu i 96 pacjentów (4,0%) w grupie leczonej standardowo (współczynnik ryzyka 0,85, 95% CI, 0,63 do 1,14, P = 0,28). . Continue reading „Doual Rivaroxaban w leczeniu objawowej zatorowości płucnej AD 6”

Przedłużone stosowanie dabigatranu, warfaryny lub placebo w żylnej chorobie zakrzepowo-zatorowej AD 2

W dawce dabigatranu 150 mg dwa razy na dobę, w jednym badaniu wykazano, że nie jest ona gorsza niż warfaryna w początkowym 6-miesięcznym leczeniu żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej i wiązała się z niższym odsetkiem klinicznie istotnego krwawienia z innych przyczyn.3 Te odkrycia sugerują, że dabigatran może być również odpowiednie do przedłużonej terapii po początkowym okresie leczenia. Przeprowadziliśmy dwa badania w celu oceny skuteczności i bezpieczeństwa dabigatranu podczas długotrwałej profilaktyki po żylnej chorobie zakrzepowo-zatorowej. W jednym z badań dabigatran był porównywany z warfaryną (badanie z aktywną kontrolą); w drugiej próbie dabigatran był porównywany z placebo (badanie kontrolne placebo). Metody
Projekt badania
Aktywne badanie kontrolne zostało oznaczone jako RE-MEDY, a badanie kontrolne placebo zostało oznaczone jako RE-SONATE. Continue reading „Przedłużone stosowanie dabigatranu, warfaryny lub placebo w żylnej chorobie zakrzepowo-zatorowej AD 2”