Wypustki neuronów

Wypustki neuronów służą do nawiązywania łączności z innymi neuronami lub z poszczególnymi narządami. Łączność między dwoma neuronami wyobrażamy sobie w ten sposób, że neuryt jednego neuronu pozostaje w związku z dendrytem neuronu drugiego, jest jednak rzeczą nie ustaloną dotychczas ostatecznie czy związek ten, zwany synapsą, polega wyłącznie na zetknięciu ze sobą obu wypustek (S. Ramon y Cajal), czy też istnieje między nimi ciągłość plazmatyczna (Held). Oczywiście, w przypadku pierwszym neuron posiadałby pełną autonomię morfologiczną, natomiast w przypadku drugim cały układ nerwowy miałby postać jednego wielkiego syncytiurn o słabo wyosobnionych granicach komórkowych. Związek neuronów z narządami ciała wypowiada się grosso modo dwojako. Continue reading „Wypustki neuronów”

Korzonki rdzeniowe

Korzonki rdzeniowe są silniej rozwinięte w odcinkach ciała posiadających większą masę i bardziej rozległą powierzchnię skórną. Takimi odcinkami są kończyny, w następstwie czego rdzeń nie jest na całym swym przebiegu równomiernie gruby, lecz wykazuje dwa nabrzmienia, będące odpowiednikami stopnia rozwoju kończyn. Jednym z tych nabrzmień jest – nabrzmienie szyjne (intumescentia cerricaiis), umieszczone na granicy między odcinkiem szyjnym i odcinkiem piersiowym kręgosłupa, a drugie – nabrzmienie lędźwiowo-krzyżowe (intumescentia lumbosacra lis), powstające w miejscu odejścia od rdzenia nerwów, zasilających kończynę tylną . Ażeby poznać bliżej budowę rdzenia i: jego stosunki topograficzne należy się uciec do zbadania jego przekroju poprzecznego. Już na pierwszy rzut oka przekonywamy się, że rdzeń posiada budowę symetryczną, co podkreśla obecność głębokiej-szczeliny pośrodkowej brzusznej (jissula mediana ventralis), widniejącej na powierzchni brzusznej, oraz ciągnącego się na powierzchni grzbietowej płytkiego – rowka pośrodkowego grzbietowego (sulcus medianus dorsalis). Continue reading „Korzonki rdzeniowe”

Istota szara rdzenia nie posiada budowy jednorodnej

Istota szara rdzenia nie posiada budowy jednorodnej. Przeciwnie, wykazuje ona zróżnicowanie, które nie we wszystkich szczegółach może być chwilowo wyjaśnione. A więc w. obrębie słupa brzusznego znajdujemy duże komórki nerwowe, tworzące szereg – jąder ruchowych rdzenia . Neuryty komórek jąder ruchowych opuszczają niebawem istotę szarą, . Continue reading „Istota szara rdzenia nie posiada budowy jednorodnej”

Miazsz rdzenia nie wykazuje budowy jednorodnej

Miąższ rdzenia nie wykazuje budowy jednorodnej. Istotnie; • podczas gdy część pośrodkowa rdzenia jest zajęta przez – istotę szarą (subetantia grisea), to część obwodowa, otaczająca wokół istotę szarą na kształt płaszcza, stanowi istotę białą (substantia alba). Już obecnie zaznaczymy, że różnicy w zabarwieniu odpowiada różnica w budowie, a zatem i w znaczeniu tych dwóch istot rdzenia. Gdy więc składnikiem zasadniczym istoty szarej są ciała komórek nerwowych, to w skład istoty białej wchodzą, poza neuroglią, jedynie włókna nerwowe rdzenne. Mam tutaj na myśli wypustki komórek nerwowych, tj. Continue reading „Miazsz rdzenia nie wykazuje budowy jednorodnej”

Istote szara, umieszczona miedzy slupami brzusznymi i grzbietowymi, bedziemy nazywac -istota szara posrodkowa

Na przekroju poprzecznym rdzenia istota szara posiada kształt litery H o grubych i tępo kończących się ramionach, skierowanych ku dołowi – słupach brzusznych (columnae ventrałesy i wysmukłych – słupach grzbietowych (columnae doreales), osiągających nieomal powierzchnię zewnętrzną rdzenia. Istotę szarą, umieszczoną między słupami brzusznymi i grzbietowymi, będziemy nazywać –istotą szarą pośrodkową (subst, grisea oentralis), Widnieje w niej otwór, stanowiący przekrój poprzeczny ciągnącego się wzdłuż całego rdzenia -przewodu ośrodkowego (canaiis ceruraiis), wysłanego ependymą. Wnętrze przewodu ośrodkowego jest wypełnione – płynem mózgowo-rdzeniowym (liquor cerebro-spinalis). W niektórych odcinkach rdzenia, na pograniczu między słupem brzusznym i grzbietowym, odchodzi od istoty szarej pośrodkowej niski – słup boczny (columna lat. ). Continue reading „Istote szara, umieszczona miedzy slupami brzusznymi i grzbietowymi, bedziemy nazywac -istota szara posrodkowa”

Neuryty komórek jader ruchowych

Neuryty komórek jąder ruchowych opuszczają niebawem istotę szarą, przedzierają się następnie w kierunku brzusznym poprzez istotę białą i wreszcie opuszczają rdzeń kręgowy, tworząc większość włókien, wchodzących w skład korzonka brzusznego. Ponieważ w dalszym ciągu neuryty te nawiążą ścisłą łączność z miocytami prążkowanymi pochodzenia somatycznego, możemy zatem komórki te określić mianem –neuronów somatyczno-ruchowych. U podstawy słupa brzusznego albo w zrębie słupa bocznego znajdujemy drugie, ale znacznie mniejsze skupienie neuronów. Jest to –jądro współczulne rdzeniowe (nucleus sympathics. n. Continue reading „Neuryty komórek jader ruchowych”

Poznalismy budowe oraz charakter zasadniczy obu slupów istoty szarej rdzenia

Trzecim skupieniem, umieszczonym w podstawie słupa grzbietowego, jest skupienie trzewno-czuciowe, a ponad nim, a więc już w głowie słupa grzbietowego, mieści się skupienie neuronowe somatyczno-czuciowe. Rozumie się samo przez się, że obydwa te skupienia czuciowe stanowią razem słup grzbietowy rdzenia. Poznaliśmy budowę oraz charakter zasadniczy obu słupów istoty szarej rdzenia. Pozostaje do zanalizowania znaczenie istoty szarej pośrodkowej (subst. grisea centralis) oraz wielu neuronów, których cechy odbiegają od cech neuronów dotychczas opisanych. Continue reading „Poznalismy budowe oraz charakter zasadniczy obu slupów istoty szarej rdzenia”

Doual Rivaroxaban w leczeniu objawowej zatorowości płucnej AD 4

Zakładając równą skuteczność dwóch badanych terapii, ustaliliśmy, że 88 zdarzeń dałoby moc 90%, aby wykazać, że rywaroksaban nie ustępował standardowej terapii, stosując margines 2,0 dla górnej granicy 95% przedziału ufności dla obserwowanego zagrożenia stosunek, z dwustronnym poziomem alfa 0,05. W protokole określono, że komitet sterujący zakończy rejestrację, gdy zostanie oszacowane, że zostanie osiągniętych 88 zdarzeń. Decyzja ta została podjęta bez znajomości wyników w dwóch grupach badawczych. Po zaprzestaniu rekrutacji pacjenci ukończyli przydzielone leczenie, z wyjątkiem pacjentów w 12-miesięcznym okresie, którzy ukończyli co najmniej 6 miesięcy leczenia. Continue reading „Doual Rivaroxaban w leczeniu objawowej zatorowości płucnej AD 4”

Randomizowana próba urodynamicznego badania przed operacją metodą wysiłkową nietrzymania moczu AD 3

Trzeci autor, starszy statystyk do badania, zapewnia dokładność podawanych danych i wierność badania do protokołu. Wyniki
Pierwotny wynik leczenia, sukces leczenia, został zmierzony za pomocą dwóch zatwierdzonych instrumentów, Urogenital Distress Inventory13 i Pacjenta Globalne wrażenie poprawy.14 Zdefiniowaliśmy sukces leczenia jako zmniejszenie oceny inwentaryzacji wrodzonego bólu z linii podstawowej do 12 miesięcy 70% lub więcej i Pacjent Globalne wrażenie poprawy reakcji o wiele lepiej lub znacznie lepiej po 12 miesiącach. Zapalenie moczowo-płciowe to 20-punktowy pomiar zgłaszany przez pacjenta, który ocenia obecność nietrzymania moczu, pilności, częstotliwości i dysfunkcji oddawania moczu oraz stopień, w jakim pacjent jest zaniepokojony tymi objawami. Wyniki wahają się od 0 do 300, przy czym wyższe wyniki oznaczają większy dystres. Continue reading „Randomizowana próba urodynamicznego badania przed operacją metodą wysiłkową nietrzymania moczu AD 3”

Randomizowana próba urodynamicznego badania przed operacją metodą wysiłkową nietrzymania moczu AD 2

Kobiety zgłaszające się z nietrzymaniem moczu przeszły znormalizowaną ocenę podstawowego gabinetu i zakwalifikowały się do badania, jeśli miały 21 lat lub więcej, cierpiały na objawy wysiłkowego nietrzymania moczu od co najmniej 3 miesięcy i miały wynik na Medical, Ankieta epidemiologiczna i społeczna dotycząca starzenia się (MESA) dotycząca wysiłkowego nietrzymania moczu była większa niż wynik tego kwestionariusza dotyczącego nietrzymania moczu w nagłych wypadkach, 10 a resztkowa objętość moczu mniejsza niż 150 ml, ujemna analiza moczu lub hodowla moczu, ocena kliniczna ruchliwość cewki moczowej, pragnienie operacji wysiłkowego nietrzymania moczu i pozytywny test stresu prowokacyjnego (zdefiniowany jako obserwowana przezcewkowa utrata moczu, która była jednocześnie kaszlem lub manewrem Valsalvy przy dowolnej objętości pęcherza). Kryteriami wykluczającymi były: wcześniejsza operacja nietrzymania moczu, historia napromieniania miednicy, operacja miednicy w ciągu ostatnich 3 miesięcy, oraz wypadnięcie narządów miednicy mniejszej w odległości cm lub więcej dystalnie od błony dziewiczej. Zakwalifikowani pacjenci zostali zaproszeni do udziału w badaniu i poproszeni o wyrażenie zgody przed wykonaniem jakichkolwiek badań urodynamicznych. Po uzyskaniu pisemnej świadomej zgody, chirurdzy zarejestrowali swoje diagnozy na obszernej liście kontrolnej diagnozy klinicznej. Continue reading „Randomizowana próba urodynamicznego badania przed operacją metodą wysiłkową nietrzymania moczu AD 2”