Lizyny szybko rozszczepiaja powtórnie wprowadzone bialko

Lizyny szybko rozszczepiają powtórnie wprowadzone białko. -Teoria ta znajduje poparcie w fakcie, że pepton wprowadzony dożylnie zwierzętom wywołuje u nich wstrząs zupełnie przypominający wstrząs anafilaktyczny. Powstaje mianowicie obniżenie ciepłoty ciała, spadek ciśnienia krwi; leukopenia, obniżenie jej krzepliwości, duszność i rozedma płuc. Te objawy dały powód Widalowi uważać wstrząs anafilaktyczny jako tzw. napad (kryzę) powstający z powodu zaburzeń w czynności wątroby i nagromadzenia się w ustroju azotu resztkowego. Continue reading „Lizyny szybko rozszczepiaja powtórnie wprowadzone bialko”

Sprawa spadku dopelniacza

Sprawa spadku dopełniacza występuje jednak nie w czasie- wstrząsu, a raczej po nim i szczyt spadku przypada w kilka godzin po wprowadzeniu powtórnej dawki białka dlatego też spadek we krwi dopełniacza nie jest przyczyną wstrząsu, a jego skutkiem. Fakt wytwarzania się anafilatoksyny in vitro w postaci azotowych wytworów przemiany białka również został zachwiany, gdyż takie jadowite produkty można uzyskać przez dodanie do surowicy agaru lub kaoliny i innych adsorbujących ciał, przy których nie wytwarzają się nowe wytwory azotowe. Teorie humoralne znalazły jednak duże poparcie w teoriach fizyko- chemicznych. Posłużyło do tego odkrycie Bordeta. Bordet mianowicie stwierdził, że jeżeli do surowicy dodać zawiesiny agaru, zostawić na 2-3 godziny w cieplarce, a później odwirować, to surowica taka wprowadzona morskiej §wince wywoła wstrząs identyczny z wstrząsem anafilaktycznym. Continue reading „Sprawa spadku dopelniacza”

Anafilaksja jest wylacznie tylko – sprawa alergiczna

ALERGIE Anafilaksja jest wyłącznie tylko – sprawą alergiczną. Ten rodzaj alergii, zwany anafilaksją, powstaje przede wszystkim w warunkach doświadczalnych. Niektórzy nazywają anafilaksję patergią alergiczną swoistą. Do anafilaksji należą również alergie w chorobach zakaźnych i choroby alergiczne w ścisłym znaczeniu tego słowa. Zmienione oddziaływanie ustroju na bodźce zewnętrzne, w szczególności na czynniki chorobotwórcze, wiąże się ściśle ze zmianą wrażliwości na te czynniki. Continue reading „Anafilaksja jest wylacznie tylko – sprawa alergiczna”

UKLAD NERWOWY

UKLAD NERWOWY Systema nerrorum (Neurologia) Neurologia anatomiczna zajmuje się badaniem budowy oraz stosunków. topograficznych układu nerwowego. Ze względu na to, że II ssaków układ nerwowy wykazuje budowę dość zawiłą, jest rzeczą wskazaną poznanie na wstępie jego rozwoju, przynajmniej w ogólnym zarysie. Rozwój osobniczy układu nerwowego. Cały układ nerwowy, podobnie zresztą jak i zasadnicze składniki narządów zmysłów, jest pochodzenia ektodermalnego. Continue reading „UKLAD NERWOWY”

Przeksztalcenie neuroblastu w neuron

Zadaniem glioblastów jest utworzenie tzw. – neuroglii, stanowiącej swoista tkankę układu nerwowego ośrodkowego i służącej do podtrzymywania i odżywiania właściwych elementów nerwowych. Z neuroblastów rozwijają się –komórki nerwowe, zwane również – neuronami. Przekształcenie neuroblastu w neuron polega przede wszystkim na utworzeniu wydłużonych, cienkich wypustek, służących do nawiązywania łączności z innymi neuronami albo z jakimikolwiek narządami. Jak to zobaczymy dalej, rozróżniamy dwa rodzaje wypustek: jedne z nich, ukazujące się wcześniej, noszą nazwę – neulytów, inne, bogato rozgałęzione – dendrytów. Continue reading „Przeksztalcenie neuroblastu w neuron”

Stan skupienia cial neuronów

W chwili przechodzenia poprzez włókno prądu nerwowego własności• błony włókna ulegają zmianie w ten sposób, że w danym punkcie różnice potencjałów ulegają wyrównaniu (depolaryzacja) i proces ten posuwa się z wielką szybkością w neurycie w kierunku odkom orkowym, a w dendrycie dokomórkowo. Niezwłocznie po depolaryzacji pewnego odcinka włókna następuje repolaryzacja, wypowiadająca się w powstaniu ponownej różnicy potencjałów po obu stronach błony wypustki neuronowej. Stan skupienia ciał neuronów oraz ich wypustek w układzie nerwowym nie jest jednolity. Rzeczywiście, podczas gdy –istota szara (substantia grisea) układu nerwowego ośrodkowego składa się głównie z ciał komórkowych; to – istota biała (substantia alba) rdzenia i mózgowia oraz nerwy obwodowe zawierają tylko włókna nerwowe. Włókna nerwowe są bądź – nagie, bądź też pokryte – osłonkami, mającymi za zadanie z jednej strony izolację włókien, a z drugiej, prawdopodobnie, odżywianie ich. Continue reading „Stan skupienia cial neuronów”

Ciala komórek nerwowych

Ciała komórek nerwowych nie są jedynym składnikiem istoty szarej. Istotnie, znajdujemy tam także neuroglię, podtrzymującą i odżywiającą komórki nerwowe, oraz liczne włókna rdzeniowe, pozbawione jednak otoczki rdzennej (włókna nagie l). Powyższy układ stosunków nasuwa nam wniosek następujący: oto istota szara rdzenia stanowi skupienie ośrodków odbiorczo-nadawczych podniet nerwowych, natomiast istocie białej przypadają jedynie funkcje przewodnictwa nerwowego. Na przekroju poprzecznym rdzenia istota szara posiada kształt litery H o grubych i tępo kończących się ramionach, skierowanych ku dołowi –słupach brzusznych i wysmukłych słupach grzbietowych (columnae doreales), osiągających nieomal powierzchnię zewnętrzną rdzenia. Istotę szarą, umieszczoną między słupami brzusznymi i grzbietowymi, będziemy nazywać –istotą szarą pośrodkową (subst, grisea oentralis), Widnieje w niej otwór, stanowiący przekrój poprzeczny ciągnącego się wzdłuż całego rdzenia –przewodu ośrodkowego (canaiis ceruraiis), wysłanego ependymą. Continue reading „Ciala komórek nerwowych”

Neuryty komórek jadra wspólczulnego opuszczaja rdzen wraz z neurytami komórek jader ruchowych

Neuryty komórek jądra współczulnego opuszczają rdzeń wraz z neurytami komórek jąder ruchowych, wchodząc w skład korzonka brzusznego i wreszcie kończą się telodendrionami dookoła neuronów zwoju współczulnego podkręgowego. Ze względu na to, że neurony jądra współczulnego mają związek z mięśniówką układu oddechowo-pokarmowego oraz układu krwionośnego i wreszcie z gruczołami, mamy zatem przed sobą – neurony trzewno-ruchowe. W powyższym świetle charakterystyka korzonka brzusznego (radix ventr. ) przedstawia się następująco: kiem grzbietowym znajduje się-zwój rdzeniowy albo-c–z w o j międzykręgowy (ganglion spinale s. interrertebralej, stanowiący skupienie neuronów czuciowych, jak gdyby wyemancypowanych z obrębu samego rdzenia, ale utrzymujących z nim bardzo ścisłą łączność, właśnie za pośrednictwem korzonka grzbietowego . Continue reading „Neuryty komórek jadra wspólczulnego opuszczaja rdzen wraz z neurytami komórek jader ruchowych”

Dendryty

Dendryty natomiast zwoju rdzeniowego kierują się ku narządom ciała, a połączywszy się z korzonkiem brzusznym tworzą razem nerw rdzeniowy (nervus spinalis). Tak się przedstawia w zarysie układ stosunków wzdłuż całej cewy rdzeniowej, z wyjątkiem jej końca głowowego. Koniec ten, stanowiący zawiązek mózgowia, posiada początkowo postać trzech pęcherzyków, zwanych – pęcherzykami mózgowymi. Pęcherzyk najbardziej wysunięty ku przodowi ma nazwę – przodomózgowia (prosencephalon), pęcherzyk środkowy – śródmózgowia (mesencephalon ) i wreszcie pęcherzyk ostatni, łączący się z zawiązkiem rdzenia kręgowego, zwie się – zamózgowiem (rhombencephaion) . Nader ważną cechą przodomózgowia jest to, że tworzy ono dwa symetryczne uwypuklenia, stanowiące zaczątki siatkówek obu oczu oraz nerwów wzrokowych. Continue reading „Dendryty”