Terapia hormonem tarczycy u starszych osób z subkliniczną niedoczynnością tarczycy ad 6

Wstępnie analizowane analizy według płci i wyjściowego poziomu tyreotropiny nie wykazały żadnych podgrup pacjentów, którzy skorzystali z leczenia lewotyroksyną. Analizy per-protokół i analizy wrażliwości z zastosowaniem wielokrotnego imputacji brakujących wartości nie wykazały istotnych różnic między grupą lewotyroksyną a grupą placebo (tabele S4 i S5 w dodatkowym dodatku). Inne miary wyników
Indeks opisowy EQ-5D wykazywał niewielkie pogorszenie po 12 miesiącach (średnia różnica między grupą lewotyroksyną a grupą placebo, -0,025; P = 0,05), ale niewielka poprawa po wydłużonym okresie obserwacji (średnia różnica, 0,040; P = 0,03; ); nie było znaczących różnic między grupami po 6 do 8 tygodni. Nie było znaczących różnic między grupami w wynikach w skali wizualno-analogowej EQ (tabela 2 i tabela S2 w dodatkowym dodatku).
Tabela 3. Tabela 3. Wyniki kliniczne i zdarzenia niepożądane. Nie zaobserwowano żadnych znaczących efektów w żadnej z pozostałych miar wyniku wtórnego, ani w zmodyfikowanych analizach zamiaru leczenia, ani w protokole, ani w wcześniej określonych podgrupach (tabela 2, tab. oraz tabele S4, S6, S7 i S8 w Dodatku Uzupełniającym). Wyniki dotyczące zdarzeń sercowo-naczyniowych oraz śmiertelności całkowitej i sercowo-naczyniowej podano w Tabeli 3 oraz na Figurach S1 i S2 w dodatkowym dodatku.
Niekorzystne efekty i zdarzenia
Nie stwierdzono istotnej różnicy w ocenie objawów hipertyroidu (zgodnie z oceną ThyPRO) z lewotyroksyną w porównaniu z placebo w dowolnym punkcie czasowym (tabela 2 i tabela S2 w dodatkowym dodatku). Częstość poważnych niepożądanych zdarzeń o szczególnym znaczeniu (migotanie przedsionków, niewydolność serca, złamania lub nowa diagnoza osteoporozy) była podobna w obu grupach (Tabela 3). Liczba pacjentów z co najmniej jednym poważnym zdarzeniem niepożądanym była nieco wyższa w grupie placebo niż w grupie lewotyroksy (P = 0,049), podobnie jak całkowita liczba poważnych zdarzeń niepożądanych. Jednak nie zaobserwowaliśmy żadnego wzorca typu zdarzenia, który przyczyniłby się do tej różnicy. Proporcje pacjentów, którzy przerwali leczenie próbne lub którzy wycofali się z badania kontrolnego, były podobne w obu grupach (Tabela 3).
Dyskusja
W tym wieloośrodkowym, podwójnie ślepym, randomizowanym, kontrolowanym placebo, równoległym badaniu grupowym obejmującym starszych uczestników z subkliniczną niedoczynnością tarczycy, leczenie lewotyroksyną było związane z utrzymującym się niższym poziomem tyreotropiny w surowicy niż placebo (różnica między grupami, około 2 mIU na litr), z maksymalnymi efektami obserwowanymi w czasie pierwszego przeglądu (od 6 do 8 tygodni). Stwierdziliśmy, że lewotyroksyna nie ma stałego, korzystnego wpływu na objawy związane z tarczycą. To stwierdzenie było prawdziwe zarówno u starszych mężczyzn, jak i u starszych kobiet oraz dla różnych poziomów tyreotropiny na początku badania. Nasze badanie miało dobrą moc statystyczną do wykrycia klinicznie znaczącego wpływu na jakość życia związaną z tarczycą, z 95% przedziałami ufności, które wykluczyły korzystny efekt większy niż 2,1 punktu (w skali od 0 do 100) w jednym z dwóch głównych wyników . Jeśli wystąpiłaby korzyść z objawu, należałoby się spodziewać jej w wieku 12 miesięcy.
Kolejna niewielka różnica między grupami pomiędzy zmęczeniem a lewotyroksyną w porównaniu z placebo w podgrupie pacjentów, u których wystąpiła przedłużona obserwacja, może być szansą na znalezienie
[patrz też: trening umiejętności społecznych dla dzieci, wampiry i świry cda, usg tarczycy bydgoszcz ]

Powiązane tematy z artykułem: trening umiejętności społecznych dla dzieci usg tarczycy bydgoszcz wampiry i świry cda