Terapia hormonem tarczycy u starszych osób z subkliniczną niedoczynnością tarczycy czesc 4

Uzasadnienie dla tych obliczeń mocy podano w protokole badań.11 Metody analizy wyników ciągłej skuteczności obejmujących pomiary na początku badania i obserwacji były analizowane w każdym punkcie czasowym dla porównania dwóch grup eksperymentalnych, z dostosowaniem do zmiennych stratyfikacyjnych (kraj, płeć i początkowa dawka lewotyroksyny) i wyjściową poziomy tej samej zmiennej przy użyciu wielowymiarowej regresji liniowej (patrz Dodatek dodatkowy). Analizy skuteczności i bezpieczeństwa przeprowadzono w zmodyfikowanej populacji, która miała zamiar leczyć, w tym uczestników z danymi na temat wyniku zainteresowania. Pacjenci, którzy przerwali leczenie, kontynuowali obserwację w przypadku zmodyfikowanej analizy zamiaru leczenia. Analizy te zostały poparte analizami wrażliwości, które wykorzystywały modele mieszane i liczne imputacje dla brakujących danych. Wyniki pierwotne i wtórne po 12 miesiącach analizowano również w wcześniej określonych podgrupach w zależności od płci i wyjściowego poziomu tyreotropiny. 11 Analizy powtarzano w populacji z protokołem, w tym uczestników, którzy kontynuowali przyjmowanie schematu próbnego według protokołu próbnego.
Wyniki
Populacja próbna
Ryc. 1. Ryc. 1. Randomizacja, kontrolne i dawki .Wyniki z innych powodów obejmowały stosowanie leków przeciwtarczycowych (u 17 osób), niedawne leczenie tarczycy (w 1), niedawny ostry zespół wieńcowy (w 1), obecne uczestnictwo w innym badaniu (w 1) i niewydolności nadnerczy (w 1). Dwóch pacjentów, którzy zostali wykluczeni, ponieważ poziom tyreotropiny powrócił do wartości poniżej 4,60 mIU na litr, miało również dodatkowe wykluczenie nietolerancji galaktozy. W podgrupie pacjentów przeprowadzono wydłużoną obserwację powyżej 12 miesięcy, z medianą czasu obserwacji od wartości wyjściowej 24,2 miesięcy (odległość międzykwartylowa, 18,4 do 30,3) w grupie placebo i 24,5 miesiąca (odległość międzykwartylowa, 18,4 do 30,5 ) w grupie lewotyroksyny.
Tabela 1. Tabela 1. Charakterystyka uczestników na poziomie wyjściowym. Przebadaliśmy 2647 osób mieszkających w społeczności, które ukończyły co najmniej 65 lat i które zidentyfikowano jako posiadające biochemiczną subkliniczną niedoczynność tarczycy. W sumie 737 uczestników przeszło randomizację, z czego 369 zostało przydzielonych do grupy otrzymującej placebo, a 368 otrzymało lewotyroksynę (ryc. 1). Charakterystyka wyjściowa była podobna w obu grupach (tabela i tabela S1 w dodatkowym dodatku). Średni wiek pacjentów wynosił 74,4 lat, a 396 pacjentów (53,7%) to kobiety. Wynik wynoszący 0 (wskazujący brak objawów) na początku badania wystąpił u 199 z 737 uczestników (27,0%) na skali objawów niedoczynności tarczycy oraz u 64 (8,7%) w skali zmęczenia; 36 uczestników (4,9%) miało wynik 0 w obu domenach.
Łącznie 337 uczestników (91,3%), którzy zostali losowo przydzieleni do grupy placebo, ukończyło 12-miesięczną obserwację, podobnie jak 332 (90,2%) w grupie lewotyroksyny. Mediana czasu obserwacji dla wszystkich uczestników, którzy przeszli randomizację (w tym uczestników, którzy przerwali terapię próbną) wynosiła 17,3 miesiąca (przedział międzykwartylowy, 12,0 do 24,4) w grupie placebo i 18,0 miesięcy (zakres międzykwartylowy, 11,0 do 25,4) w lewotyroksynie Grupa
[podobne: wampiry i świry cda, pomysł na zdrową kolację, trening umiejętności społecznych dla dzieci ]

Powiązane tematy z artykułem: pomysł na zdrową kolację trening umiejętności społecznych dla dzieci wampiry i świry cda