Zastosowanie przeciwciała monoklonalnego skierowanego przeciw receptorowi glikoproteiny płytkowej IIb / IIIa w angioplastyce wieńcowej wysokiego ryzyka

Przezskórna angioplastyka wieńcowa jest związana z poprawą objawów niedokrwienia i jakości życia, 1,2, ale poważne komplikacje pozostają główną wadą. Naczynie poddane zabiegowi zamyka się gwałtownie podczas lub wkrótce po zabiegu w 4 do 9 procent przypadków, powodując znaczną chorobowość i około 10-krotny wzrost śmiertelności3-7. Do charakterystyk, które identyfikują pacjentów obarczonych wysokim ryzykiem ostrych powikłań, należy zespół kliniczny związany z zakrzepem wieńcowym (taki jak niestabilna dławica piersiowa lub niedawny zawał mięśnia sercowego), cukrzyca, płeć żeńska i złożone cechy morfologiczne w tętnicy wieńcowej (kątowany odcinek tętnicy, skrzeplina, lub uszkodzenie bifurkacji) 3,7-10. Chociaż aspiryna zmniejsza ryzyko nagłego zamknięcia naczynia i ostrego zawału mięśnia sercowego u pacjentów poddawanych angioplastyce, 11,12 jego wpływ na czynność płytek krwi jest stosunkowo słaby, a zdarzenia niedokrwienne nadal występują u 10 do 20 procent pacjentów wysokiego ryzyka, którzy byli leczeni z aspiryną8. Receptor glikoproteiny integryny IIb / IIIa na powierzchni płytki krwi, końcowy wspólny szlak agregacji płytek, 13 wiąże makrocząsteczki krążącego kleju, w szczególności fibrynogen i czynnik von Willebranda, które mogą następnie łączyć receptory na sąsiednich płytkach, prowadząc do agregacji płytek .
W 1985 r. Coller wyprodukował mysie przeciwciało monoklonalne, znane jako 7E3, przeciwko temu receptorowi płytkowemu14, a jego działanie przeciwzakrzepowe wykazano w modelach zwierzęcych15. W badaniach pilotażowych przeprowadzonych na pacjentach16 środek ten hamował agregację płytek o ponad 80 procent, wykazując obiecujące efekty biologiczne i kliniczne. Obecne badanie zostało zaprojektowane w celu ustalenia, czy właściwości biologiczne c7E3 Fab przełożą się na korzyść kliniczną w przypadku angioplastyki lub aterektomii wieńcowej.
Metody
Badana populacja
Pacjenci, u których planowano poddać się angioplastyki wieńcowej lub aterektomii kierunkowej, kwalifikowali się do włączenia do badania, jeśli byli w grupie wysokiego ryzyka nagłego zamknięcia naczynia i nie byli narażeni na wysokie ryzyko krwawienia. Uznano, że są oni narażeni na wysokie ryzyko zamknięcia naczynia, jeśli mieli jedną z trzech cech klinicznych: (1) ostry rozwijający się zawał mięśnia sercowego w ciągu 12 godzin od pojawienia się objawów, które wymagały bezpośredniej lub ratunkowej interwencji przezskórnej; (2) wczesna dławica po zawale serca lub niestabilna dławica piersiowa z co najmniej dwoma epizodami dławicy w spoczynku związanymi ze zmianami spoczynkowej elektrokardiografii podczas poprzednich 24 godzin, pomimo leczenia medycznego; lub (3) cechy kliniczne lub angiograficzne wskazujące na wysokie ryzyko, zgodnie z kryteriami American Heart Association i American College of Cardiology17, zmodyfikowanymi przez Ellis i wsp.7. Pacjenci byli wykluczani, jeśli mieli 80 lat lub byli starsi, o których wiadomo, że mają skazę krwotoczną, przeszli poważną operację w ciągu ostatnich sześciu tygodni lub mieli udar w ciągu ostatnich dwóch lat. Zgodę uzyskano od komisji odwoławczej każdego centrum badawczego i uzyskano świadomą zgodę od każdego pacjenta. Pacjenci byli rekrutowani od listopada 1991 r. Do listopada 1992 r .; 2099 pacjentów zostało zapisanych do 56 instytucji w Stanach Zjednoczonych (patrz dodatek).
Protokół badania
Wszyscy pacjenci byli leczeni aspiryną i heparyną
[patrz też: komora trzecia, osłonka schwanna, oczyszczanie jelita grubego domowymi sposobami ]

Powiązane tematy z artykułem: komora trzecia oczyszczanie jelita grubego domowymi sposobami osłonka schwanna